Bir öğrencinin başarısızlığının arkasında çoğunlukla bilgi eksikliği değil, sistem eksikliği yatar. Nereye bakacağını, ne zaman çalışacağını ve nasıl devam edeceğini bilmeyen öğrenci, ne kadar çalışırsa çalışsın sonuç alamaz.
Psikolojik danışmanım; koçluğu bu meslek bilgisiyle yürütüyorum. İşin merkezinde akademik takip var: haftalık program, günlük kontrol, deneme analizi. Kaygı ya da motivasyon çalışmanın önüne geçtiğinde onu da konuşuruz — ama vitrindeki iş bu değil, sistemin kurulması.
Her öğrenci farklıdır; bu yüzden hazır program yerine kişiye özel bir sistem kurulur. Takip, kendi geliştirdiğim yazılım üzerinden yürüyor — 'çalıştım' beyanıyla değil, kanıtla. Süreç şeffaf ve ölçülebilir; veli de öğrenci de aynı tabloyu görüyor.
Bir şeyi açıkça söyleyeyim: öğrenciye atanan danışman baştan sona aynı kişidir, dönem ortasında değişmez. Takibin işlemesi için öğrenciyi tanıyan, geçen ay ne konuştuğunu hatırlayan ve üçüncü haftadaki düşüşü fark eden kişinin aynı kişi olması gerekiyor.